خیال دانهٔ خال مهی اسیرم ساخت!
سراغی از دل گم گشته دوش میکردم
اشارتی به خم طرهٔ معنبر کرد
یکی ز حسرت روی تو چاک بر دل زد
یکی ز دامن کوی تو خاک بر سر کرد
یکی ز یاد قدت سرگذشت طوبی گفت
یکی ز شوق لبت گفتگوی کوثر کرد
یکی رخ تو شباهت به ماه تابان داد
یکی دهان تو نسبت به تنگ شکر کرد
یکی ز خط خوشت خانه را معطر ساخت
یکی ز ماه رخت دیده را منور کرد
+ نوشته شده در جمعه ۲۷ آبان ۱۴۰۱ ساعت ۱۱:۲۵ ب.ظ توسط
|