تو ای پری کجایی؟

آفتاب جمال بر ما تاب

زانکه ما بی‌رخت سیه روزیم

تا ببینیم روی خوبت را

از دو عالم دو دیده بردوزیم

مایهٔ جان و دل براندازیم

به ز عشقت چه مایه اندوزیم؟

همچو طفلان به مکتب حسنت

ابجد عشق را بیاموزیم

گدای کوی تو

تو مرانم ز در خویش و رها کن صنما

تا به هر نام که خواهند مرا می‌خوانند