فراموشی ها | فروردین ۱۴۰۲

گفتم که بوی زلفت...

حاجتِ مطرب و مِی نیست تو بُرقَع بِگُشا

که به رقص آوَرَدَم آتشِ رویت چو سپند...

گفتم اسرارِ غمت هر چه بُوَد گو می‌باش

صبر از این بیش ندارم چه کنم تا کی و چند؟

+ نوشته شده در سه شنبه ۱ فروردین ۱۴۰۲ ساعت ۲:۵۱ ق.ظ توسط |

بر آنم كز تو هرگز برنگردم...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
و فیهما عینان تجریان...

نوشته‌های پیشین

من که باشم که تمنای وصال تو کنم/یا کیم تا که حدیث لب و خال تو کنم؟........کس به درگاه خیال تو نمی‌یابد راه/من چه بیهوده تمنای وصال تو کنم؟.........گله‌ی عشق تو در پیش تو نتوانم کرد/ساکتم تا که شبی پیش خیال تو کنم.......ور به چشم تو درآید سخنم تا بزیم/در غزلها صفت چشم غزال تو کنم

BLOGFA.COM