وفای بعد از وفات!

روزی که تن فرسایدم در خاک و جان آسایدم

هر ذره ی خاکم تو را جوید پس از فرسودگی

آتش گرفته دلم در فراق تو!

ما را مگر به پیش تو لطف تو آورد

ورنه به سعی ما به کجا می‌توان رسید؟