باید مشربی داشت؛ مذهبی داشت؛ شخصیت فکری خاصی داشت چنانکه قدماء داشتند و بعداً هنر بیان ابراز آن باشد، اقلا اقلا [ آدم و با اخلاق حسنه باشیم،] با تقوا و با ایمان باشیم و الا صد سال هنر نباشد که نباشد. زیر خطرناکترین مردم به نظر من، "هنرمند بی همه چیز" است.

از کتاب یادداشت های روزانه ی نیما/ به کوشش عبدالرضا رضایی نیا
این را یکی از دوستان گرامی برایم پیامک کرده بود. البته باید آقای صنوبری بیاید و این جور قضایا را تحلیل و تفسیر کند.