در فراق مولای مظلوم و غایب از نظر حضرت مهدی علیه السلام
درد فـراق يـار را مـن بـه بيـان و گـفـتگو
شرح نميتوان دهم نكته به نكته مو به مو
جـامۀ صـبر بـر درم چـنـد در انـتظـار او
قطعه به قطعه نخ به نخ تار به تار و پو به پو
ميـطـلبم نـشانه از هـر كـه رهـم نمي دهـد
گفته به گفته دم به دم دسته به دسته سو به سو
تا كـه كـنم سـراغ از او ميگذرم به هـر طرف
خانه به خانه جا به جا كوچه به كوچه كوبه كو
اشك به دامن آورم روز وشـبان به يـاد شـه
دجله به دجله يم به يم نهر به نهر و جو به جو
درد جـنـون عـشـق او مي كـِشدم به بحر و بـر
شهر به شهر و ده به ده درّه به درّه كو به كو
خـيز و بـريـز ساقيا ساغرغم ز خون دل
جام به جام و دَن به دَن خُم خُم هم سبو سبو
تا كـه كـنم نـثـار شه جـان عزيز خويش را
زآتش هجر پي به پي وزغم و رنج تو به تو
كـشتۀ عشق شاه را تـا كه برنـد عاشـقان
دست به دست وپا به پا سينه به سينه روبه رو
.........................
مرحوم علامۀ عارف آيت الله مير جهاني