یکی از خصلت های بنده -که شاید ناشی از کم حافظگی ام باشد!- این است که برنامه ها و طرح های ذهنی آینده ی خود را نسبت به روز ، هفته، ماه و حتی سال های بعد بر روی کاغذ می نویسم و هر چند وقت یک بار تحقق خارجی این ذهنیات ها را با نوشته های فوق می سنجم که آیا امیدوار کننده است یا مایوس کننده و یا بینابین؟ دیشب مقداری از همان برنامه را با تحقق خارجی شان بررسی و بازبینی کردم. اگر چه خدای را شکر و سپاسی بسزا اما نتیجه از بس ناجور بود که این بیت از حافظ لسان الغیب مدام در فضای ذهنم چرخ می خورد....

بخت حافظ گر از این گونه مدد خواهد کرد     زلف معشوقه به دست دگران خواهد بود

عزاداری هایتان قبول درگاه بی همتای هستی باد و آینده تان کماکان حسینی و مهدوی. التماس دعا.