عید بودن یک روز وقتی به تمام و کمال است که همه ی مقتضیات عید بودن آن مهیا باشد. اما این مقتضیات در ارزش دهی به عید یکسان نیستند. حضور ملموس و عدم غیبت امام و انسان کامل در بین عید گیرندگان مهمترین مقتضی و بلکه شرط عید بودن عید است. اما در روزگار ما اگر چه عید کماکان عید است ولی درجه ی عید بودنش نازل است چون شرط اصلی محقق نیست و از این رو عید از جهتی باید یادآور غم و درد باشد؛ لذا شاعر حق داشته بگوید:"عید آمد و افزود غمم را غم دیگر/ ماتم زده را عید بوَد ماتم دیگر"؛ چه بسا یکی از حکمت های تشریع خواندن دعای ندبه در اعیاد( غدیر و فطر و قربان و جمعه) همین نقصان عید ها باشد. اما فایده ی این غم توجه و تلاش برای رفع غم و عید واقعی کردن عید است.عیدتان تسلیت!!!
پ ن: اگر این تحلیل بالا صحیح باشد پس چرا مثلا برخی از امام های ما نیز دعای ندبه را می خوانده اند؟ خب اگر حضور امام مکمل عیدیت عید است دیگر ندبه و ناله چرا باید باشد؟ ظاهر امر این است که جواب این اشکال یا به "مراتب حضور" بر می گردد یا به "نقش متمایز امام عصر(عج)" و الله اعلم.