شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد
- فـریبنــده زاد و فـریبــا بمیــرد-

 

 شب مرگ تنها نشیند به موجی
 رود گوشــه ای دور و تنهــا بمیرد 

     

 درآن گوشه چندان غزل خواندآن شب
 کـــه خـــود در میــان غـزل ها بمیــرد

 

گروهی بر آنند که این مرغ شیدا
کجـــا عاشقی کرد؟ آنجــا بمیرد

 

شب مرگ از بیم آنجــا شتـابد
 که از مرگ غافل شود تا بمیرد

 

من این نکته گیرم که باور نکردم
ندیدم که قویی به صحــرا بمیرد

 

چو روزی ز آغــوش دریـــا برآمد
 شبی هم در آغوش دریا بمیرد

 

تو دریــای من بودی آغوش بــاز کن
که می خواهد این قوی، زیبا بمیرد