به نظر من "شب" جزو بهترین نعمت های خداست. به خصوص نیمه ی دوم شب. اما گاهی اوقات جون آدم بالا میاد تا همین نعمت عظما! رد بشه و بگذره. اصلا هر ثانیه ش یک ماه طول میکشه. گاهی اوقات هم شب ها بر عکس هستند. به قول شاعر گرانقدر:

شب روز شود بعد نسیم سحر و دوش/ شد روز ِ دلم شب، چو نسیم سحر آمد...