دعای ابوحمزه فقط مختص ماه رمضان نیست و می شود در سایر اوقات نیز آن را خواند و برکاتش را دریافت و لذت برد و به اصطلاح عوامانه حال کرد!!! ولی به هر حال شأن ورود این دعا در نیمه شب های متمایل به سحرهای ماه رمضان است و مباحث مطروحه ی در آن برای این ماه. به ویژه در شب آخر که آن را می خوانیم از جهتی امام به ما ادب عُجب نداشتن به اعمال کذایی مان را یاد می دهد.

لست اتکل فی النجاة من عقابک علی اعمالنا بل بفضلک علینا....اینجور نیستیم که تکیه به اعمال و کرده هامون کنیم ای خدا. برای نجات ما فقط فضل و بخشش و رحمت تو لازمه.

خب این قسمت خیلی به درد منی می خوره که تو ماه رمضون امسال مثل سالای قبل- هیچ جمع نکردم. حتی از هیچ هم کمتر یعنی طرازم منفیه. از این جهت خیلی بجاس که بگیم خدایا من برای نجاتم به اعمالم-کدوم اعمال؟- تکیه نمی کنم. اصلا اعمال این ماه رو انجام ندادم تا نکنه منو از راه بیرون ببرن و از فضل تو غافل بشم. این اسمش استدراج نیست خدا! اسمش حسن استفاده از خوبی توئه. اصلا به قول همون امام سجاد گل و گلاب: برای تو کسر شأن حساب میشه که با اعمال و خطاها و خلافای من در بیفتی. به جون تو اگه دروغ بگم: انت...اوسع فضلا و اعظم حلما من ان تقایسنی بفعلی و خطیئتی...

تو رو به حق امام عصر و مادر گرامی اش و اجداد مطهرش ما بدا رو هم در کنار خوبا ببخش و بیامرز و همین دیگه. یا اله العاصین...

شرمنده از آنیم که در روز مکافات/ اندر خور عفو تو، نکردیم گناهی ( قاآنی)