یک بیت زیبا!

ما آزموده ایم در این شهر بخت خویش

بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش

ارابه ی ناخدایان

وقتی عنصر یک چیز با چاشنی حماقت آمیخته شود با هیچ مقیاس و شاغول و شابلونی نمی توانیم آن را عاقلانه تفسیر کنیم. من از سال های دور وصف کتاب "ارابه ی خدایان" اریک ون دانیکن را شنیده بودم و از توصیفات پیرامون آن اینگونه فکر می کردم که واقعا پشت هیچستان جایی است و این کتاب یک کتاب جالب خواهد بود.

دیروز یکی از دوستان کتابفروشم این کتاب را به من داد و مقداری از پولش را هم به وی ندادم و دیشب مقداری و امروز مقداری بیشتر از این کتاب را خواندم و بر حماقت فراوان کسانی که بیهوده این کتاب را تحسین می کردند و بر بلاهت خوانندگانی که باعث شده اند این گونه کتاب های بیهوده و بی ارزش ده ها بار چاپ شود کاملا واقف گشتم! چنانکه همین استقبال و تحسین کاذب نسبت به کتاب های دور ریختنی یی همچون شمنیسم میرچیا الیاده و مانند آن وجود دارد.

این قضاوت نه از این جهت است که ذهن من یک ذهن خدامدار و ارزشگراست بلکه از این رو که ذات انسان را-حتی بر فرض اینکه انسان، بی دین باشد- برتر از این می دانم که صرف این گونه امور شود. البته بازگشت همین مطلب به همان اختلاف شیعه های عاقل و سنی های نادان است که طایفه ی اول ارزش و نیکی و زشتی امور را ذاتی و عقلی می دانند(حسن و قبح عقلی) و گروه دوم حسن و قبح را شرعی می دانند. روزی در متروی تهران بودم و دیدم پیرمردی وارد شد و دستش هم پر از اسباب و اثاثیه بود. هیچ کس برایش پا نشد و من برخاستم و به جایم نشست. خودم چند متر دورتر رفتم تا پیرمرد مجبور نشود به غیر از دفعه ی اول از من تشکر کند. مرد جوانی که ریش پروفسوری داشت و نشسته بود برخاست و کنارم امد و چند چیز گفت. تمام مدائح کاذبی که گفت جدای از اینکه درست نبود برای من غیر قابل قبول بود. چون من برای ثواب و اجر اخروی برنخاستم و ظاهرا برای ریا و خودنمایی هم نبود. برای حس ترحم هم مطمئنم نبود.

پاشدنم برای این بود که خوبی در ذات خود خوب است و بدی نیز در ذات خود بد.( بر فرضی که اصولا این کار من خوب بوده باشد) یعنی اگر هیچ اثری بر خوب بودن خوبی و بد بودن بدی مترتب نباشد باز هم انجام خوبی، خوب و انجام بدی، بد است. بیشتر از این ادامه بدهم هم خودم قاطی می کنم و هم مباحث مقداری تخصصی تر می شود و ما که بی تخصصیم صلاح نیست وارد امور تخصصی شویم. منظور اینکه معمای ارابه ی خدایان برای همیشه حل شد!!!

ژ ن: الان سفید کمرنگ و کم پیدا می آید و می گوید نمی شد به جای هجمه و حمله به مثلا ارابه ی خدایان، آن را نقد می کردم؟ شبیه یرکگارد!

التقاط بهار و پاییز است!

تقارير غربية: إيران تنقل الرجال والسلاح إلى سوريا عبر العراق
الدباغ لـ«الشرق الأوسط»: العراق ليس ممرا لنقل أي أسلحة
بغداد: حمزة مصطفى
نفت الحكومة العراقية رسميا أن تكون أرضه وسماؤه ممرا لنقل الأسلحة أو الأشخاص إلى سوريا بهدف مساعدة نظام الرئيس السوري بشار الأسد. وقال الناطق باسم الحكومة العراقية علي الدباغ في تصريح لـ«الشرق الأوسط» أمس إن «العراق لم يساهم ولن يساهم في نقل أي أسلحة أو أشخاص أو المساعدة في أي شيء من هذا القبيل إلى سوريا من إيران عبر أراضيه أو سمائه». وأضاف الدباغ أن «العراق سبق له أن أعلن أنه لم يقدم ولن يقدم مثل هذه التسهيلات وأنه مستعد لإخضاع أي طائرة يشك فيها للتفتيش وأنه مستعد للتفاهم مع أي جهة تدعي عكس ذلك».
نفى العراق أمس الخميس تقريرا لأجهزة مخابرات غربية قال: إن إيران استخدمت طائرات مدنية لنقل عسكريين وكميات كبيرة من الأسلحة عبر المجال الجوي العراقي إلى سوريا لمساعدة الرئيس بشار الأسد.

وكانت رويترز قد نشرت أول من أمس تقريرا قال: إن الحرس الثوري الإيراني ينظم نقل الأسلحة إلى سوريا عبر الأجواء العراقية.

والاتهام المحدد للعراق بالسماح لإيران بنقل أسلحة إلى دمشق ليس جديدا لكن التقرير يزعم أن نطاق هذه الشحنات أكبر كثيرا مما أقر به علنا وأكثر انتظاما بكثير وذلك نتيجة اتفاق بين مسؤولين كبار من العراق وإيران. وقال التقرير إن إيران ترسل شاحنات إلى سوريا برا عبر العراق. ورفضت حكومة بغداد المقربة من إيران حليفة الأسد الانضمام إلى دول غربية وعربية في دعوة الرئيس السوري للتنحي في الوقت الذي تدعو فيه إلى الإصلاح في سوريا.

يذكر أن رئيس الحكومة العراقية نوري المالكي كان قد أكد أن «النظام السوري لن يسقط»، وتساءل: «ولماذا يسقط»، فيما أكد الدكتور إياد علاوي الرئيس الأسبق للحكومة العراقية وزعيم ائتلاف العراقية دعم الحكومة العراقية لنظام الرئيس السوري بشار الأسد، وقال في حوار سابق لـ«الشرق الأوسط» عندما «تم تفجير وزارتي الخارجية والعدل ببغداد وذهب المئات من الضحايا العراقيين هاجم المالكي النظام السوري واتهمه بالمسؤولية عن هذه التفجيرات، وبأن سوريا مسؤولة عن دعم تنظيم القاعدة وإدخاله إلى العراق، واليوم انقلب الموقف إلى دعم المالكي للنظام السوري، نحن لا نعرف سياسة رئيس الحكومة في العراق، ولا تتوفر عندي معلومات عن الأوضاع وطبيعة العلاقات، ولا عن أسباب هذا الدعم، لكنني أعرف ومتأكد مما يحصل في سوريا، وأن الوضع هناك خطير جدا، وأن أوضاع اللاجئين السوريين سيئة، وهناك ضعف في دعم السلطات العراقية للاجئين ومساعدتهم»، مشيرا إلى أن «تغيير النظام في سوريا سوف يضعف دور إيران ومن تدعمه في المنطقة». كما أكد قيادي في التحالف الوطني الشيعي المؤتلف مع كتلة المالكي الحاكمة لـ«الشرق الأوسط» دعم «رئيس الحكومة العراقية لنظام الرئيس السوري بشار الأسد لأسباب تتعلق بمخاوف على بقاء حكومة المالكي فيما إذا سقط النظام السوري، وأيضا لضغوط إيرانية قوية على العراق لدعم الأسد».

ويخشى زعماء العراق أن يؤدي سقوط الأسد إلى تقسيم سوريا على أساس طائفي ويفرز نظاما متشددا يمكن أن يثير الاضطراب في العراق.

وعزز العراق النقاط الرئيسية على حدوده الصحراوية البالغ طولها 680 كيلومترا مع سوريا.

وفي وقت سابق هذا الشهر قال مسؤولون أميركيون إنهم يستوضحون من العراق موضوع رحلات جوية إيرانية تعبر المجال الجوي العراقي ويشتبه في أنها تنقل أسلحة إلى الأسد.

وهدد السيناتور الأميركي جون كيري أول من أمس بإعادة النظر في المعونة الأميركية لبغداد ما لم توقف مثل هذه الرحلات إلى سوريا. وقال اللواء حسين كمال نائب وزير الداخلية العراقي لشؤون المخابرات «الناطق الرسمي للحكومة العراقية نفى هذا الموضوع جملة وتفصيلا. هذا هو الموقف الرسمي للحكومة العراقية وليس هناك شيء من هذا القبيل».

وكان نائب الرئيس العراقي الهارب طارق الهاشمي قال في مقابلة مع رويترز إن إيران تستخدم المجال الجوي العراقي في نقل إمدادات إلى قوات الرئيس السوري وإن آلافا من مقاتلي الميليشيات العراقية عبروا الحدود إلى سوريا لدعم قوات الأسد.

وقال في مقابلة مع رويترز في إسطنبول إن بلاده تحولت إلى ممر للدعم الإيراني لنظام الأسد وإنه لا شك لديه في ذلك.

وأضاف أن الأمر لا يتعلق فقط بفتح المجال الجوي وإنما يتعلق بآلاف من مقاتلي الميليشيات الموجودين الآن داخل سوريا لدعم الأسد وقتل السوريين الأبرياء.
/////////////////////////////
التعليــقــــات
د. هاشم الفلالى، «المملكة العربية السعودية»، 21/09/2012
تاريخ المنطقة والعرب فيه من الكفاح والنضال والتجارب الكثير مما يجعلها مؤهلة بان تجتاز كل الازمات التى تمر بها،
وتستطيع بان تصمد وتعالج ما يعطل مسيرتها فى تحقيق حضارتها الحديثة فى عالم لم يعد فيه مجالا إلا لهذا المسار الذى
يجب فيه بان يكون هناك العمل الجاد والدؤوب من اجل تحقيق افضل النتائج الممكن من انجازات تنافسية تحقق الازدهار
والرخاء فى المنطقة، وان لا تصبح فى هذا الوضع المتردى تسير فيه او تستمر فيه اكثر مما هى عليه الان.
إن ما يتسبب فى اهداء الدماء وتعكير الاجواء والهدم والتدمير لما تحقق على مر السنين فى ان يصبح هناك الامن والملاذ
لشعوب المنطقة فى حياة كريمة لأبناء الامة هو من اعدائها بدون شك، وهى فتنة فى غاية الخطورة يجب القضاء عليها
قبل استفحالها وامتداد اثرها، وتسرب اشعاعتها إلى باقى دول المنطقة بل وباقى دول العالم اجمع.
 
خالد العمري، «الولايات المتحدة الامريكية»، 21/09/2012
لماذا لم تسقط امريكا الطائرات الايرانية المحملة بالسلاح وهي فوق الاراضي العراقية؟ كلنا يعلم بان الاقمار الصناعية
الامريكية بامكانها ان ترصد كل ما يجري على الاراض الايراني وخاصة المطارات وكلنا يعلم بان بامكان تلك الاقمار ان
تصور وعلى مدى اربع وعشرين ساعة كل ما يمكن ان ينقل من والى تلك الطائرات لماذا لم تسقط امريكا الطائرات
الايرانية المحملة بالسلاح وهي فوق الاراضي العراقية؟ بل لماذا لم تجبرها على الهبوط وتعتقل طياريها؟

 
 
حيدر عباس، «الولايات المتحدة الامريكية»، 21/09/2012
العراقيين والأيرانين والفلسطينين يقاتلوا بسوريا فهم يقاتلوا لأجل جعل سوريا في فوضى عارمة لأنهم جعلوا سوريا وطن
بديل فأنفتاح سوريا على الجميع وفتح الحدود على مصراعها خلق مشكلة للشعب السوري فأصبح السوري أقل من العراقي
والفلسطيني والمصري والأيراني المقييمن في سوريا وللأسف أشد المقيمن فتك وأذى للسوريين هم العراقيين فكل مشاكل
سوريا سببها اللاجئين العراقيين الذين خربوا الأقتصاد ورفعوا الأسعار وسببوا مشاكل اجتماعية وسياسية وأنسانية في
المجتمع السوري فهل معقول أن دولة تحترم نفسها تدخل 20% من تعداد سكانها بهجرات جماعية أستيطانية فمن دخل
سوريا أعداد هائلة والى الأن هم في سوريا ولم يغادروها لأنهم يجدوا شعب طيب وحكومة ضعيفة فهم يقاسموا الشعب
السوري برزقه وسكنه وعمل المعيشة وبالمقابل هم يرفضوا دخول لاجئين سوريين فأي عدل نناشد السيد الرئيس وضع
هذه المشكلة بأولوياته في مشكلة أمنية وأقتصادية خطرة
 
ناصر، «المملكة العربية السعودية»، 21/09/2012
يجب على العرب نقل الحرب الى المدن الايرانيه !
....................
با تمام احترام به نبی اکرم و ائمه ی اطهار و باقی خوبانی که از قوم عرب برخاسته اند و به قول نیسم شمال" به عرب چون ندهم دل، که محمد عرب است" ولی واقعا آدم از این همه تعصب و کوری این تازی های سوسمارخور شترچران که شب های بال ملخ را به خواب می بینند! حیرت می کند. این عنصر تعصب کورکورانه در بین اعراب و اتراک و در بین دسته هایی از اکراد و فارس های خودمان هم وجود دارد. به حرف مسلمانیم ولی در عمل خیلی چیزهایی که مخالف مبانی اسلام است را به جان پذیرا.

یا عزیز مسنا... الضر...

أسئله کشفَ ضُری...

(ای خدایی که.....) از او مسئلت دارم بر طرف شدن گرفتاری ام را...

اولین ساعتِ آخرین جمعه ی نیمه ی اول سال ِ دوم دهه ی آخر سده ی چهارم دومین هزاره ی بعد از هجرت آخرین فرستاده ی خداوند مهربان، البته هجرت به سال آفتابی.....هر چند این سالها به اسم آفتابی و شمسی و خورشیدی  و به مذاق تازیان قمری و ماهی است و فعلا که روزگار ابری و سایه ای است و خورشید و آفتاب و ماه واقعی در پشت ابرهای بی وفایی ماها پنهان مانده است... شامم سیه تر است ز گیسوی دلکش ات/ خورشید من برآی که وقت! دمیدن است( سید علی خامنه ای تفرشی)..... ای مدنی بُرقع و مکی نقاب/ سایه نشین چند بوَد آفتاب؟ .......منتظران را به لب آمد نفس!/ ای ز تو فریاد به فریاد رس...(نظامی گنجوی تفرشی قمی)

و انوری خراسانی:

خود نیز نشان نمی‌توان دادن/ زان‌کس که ز تو همی نشان یابد...
تنها تو همه جهانی و آن کس/ کو یافت ترا همه جهان یابد
در آینه گر جمال بنمایی/ از نور رخت خیال جان یابد
ور سایهٔ تو بر آفتاب افتد/ منشور جمال جاودان یابد
از روز عیان‌تری و جوینده/ از راز دلت همی نهان یابد
روی تو که دل نیاردش دیدن/ دیده که بود که روی آن یابد
نشگفت که در زمین تویی چون تو/ ماهی تو و مه بر آسمان یابد...

خلق را تقلیدشان بر...

إنّ مِن الشِعر حکمةً

همانا بعضی از اشعار، (شعر نیست، بلکه) حکمت است.

این حدیث نبوی را مرتضی زبیدی- صاحب لغتنامه ی مشهور تاج العروس- جزو احادیث "متواتر" خوانده و آن را سی و هفتمین حدیث از کتاب لَقط اللئالی اش قرار داده است. چونانکه سیوطی هم در الازهار المتناثرة.البته این حدیث به روایت دیگری نیز نقل شده که "حکمة" را "لحکمة" اورده اند و این هم صحیح است و بلکه دلالتش بر حکمت امیز بودن برخی اشعار بیشتر است. تتمه ای هم دارد که "و من البیان لسحرا"، یعنی برخی بیان ها سحر هستند. نه اینکه واقعا سحر باشند. یعنی مثل سحر هستند و همان اثر سحر را دارند. در این یکی دو هفته ی اخیر یک مورد سحر بیانی و گفتاری و چندین مورد سحر نوشتاری شنفته و دیده ام. (البته نوشتار هم نوعی، بیان است) بخاطر همین خیلی ذهنم مشغول ساختار اینگونه اشعار و بیانات ساحرانه شده است. یعنی می توان قالب و ملاکی را تبیین نموده و ارائه داد تا اشعار و بیانات ریخته گری شده در آن قوالب و معیارها، رنگ سحر و ماهیت مبهوت گرانه به خود بگیرند. فعلا که عقیده ام این است- علاوه بر مسئله ی تشکیکی و ذومراتب بودن سحر- این موضوع، ممکن بوده و محال نیست. هر چند تقلیدی باشد. باید افکار یافته ام را مکتوب کنم تا از دست نرود یا در گوشه کنار انبار ذهن در زیر غبار مدرکات انبوه و اغلب بی فایده ی هر روزی، مستور و گم نشود.

 

نگشته «مست تو» هرگز به هیچ در محتاج...

 هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَعَ إِيمَانِهِمْ؛ وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ؛ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿٤﴾ لِيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَيُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ؛ وَكَانَ ذَٰلِكَ عِنْدَ اللَّهِ فَوْزًا عَظِيمًا...

عصارة الانبیاء....!

اسرار عاشقانه ی رندان روزگار
در صحن چشم های تو ابراز می شود

 

حاجت به عقل و بینه و احتجاج نیست
در آیه های زلف تو اعجاز می شود

 

پایان راه آتش سوزان دوزخ است
وقتی که از مسیر تو اعراض می شود

 

وقتی هوا هوای تو باشد فقط بلی
پاسخ به استخاره ی پرواز می شود

 

محمد عابدینی

إن أمرنا صعبٌ...

صبر بر داغ دل سوخته باید چون شمع/ لایق صحبت بزم تو شدن آسان نیست

تب و تاب غم عشقت، دل دریا طلبد/ هر تُنک حوصله را طاقت این توفان نیست

سایه

معرفی کتاب: تحف العقول( هدایای خِرَد)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

داغ های تهی

تابستان هم رفت و تصاویر متعددی از ما را با خود برد که بعدها ارائه دهد. فصل پاییز هم کم کم می آید. خلاصه این فصل های لعنتی چه زود می گذرد. حتی اگر بد هم بگذرد ولی گویا به چشم بر هم زدنی می گذرد. دوستی دارم که مذاقی به شدت مقایسه ای دارد و به نظرم مذاق پسندیده ای است. به قول او: کاش این دوران سیاه-یعنی فصل غیبت- هم مثل این فصل ها و ماه های سال بود.

از حال خود آیا چه دهم دردسر تو؟      جز اینکه مکرر بنویسم دو سه جا "هیچ"

...

...

فاطمة باب الرضا...

إذا ما ألمَّت بكَ النائباتُ
و عضَّت عليكَ بأنيابِها

فَلُذْ بالكريمةِ اخت الرِّضا
و حطَّ الرِّحالَ بأعتابِها

و ثِقْ إنْ سألتَ الإلهَ بها
أتيتَ المدينةَ من بابها

شیخ أحمد درّ عاملی لبنانی
با تشکر از ارسال کننده ی شعر زیبای فوق.

فور مای گرل!!!

دختر نعمتی است فرو فرستاده از بهشت!

رودکی با ورژن قرن ۲۱

عمه ی سادات سلام علیک...

علامه شیخ عبدالعلی بیرجندی شیعی

اسامی مطرح شده در مجموعه ی "گلشن ابرار" ابتدا در مجمعی ارائه می شود. در یکی از مجامعی که بنده حضور داشتم چندین اسم از جمله مرحوم شیخ عبدالعلی بیرجندی اعجوبه ی نجوم و ریاضی قرن نهم و دهم را پیشنهاد دادم و تصویب شد. بعدها نگارش مقاله ی شرح حال وی به یکی از دوستانم محول گشت و او در راه نوشتن مقاله خیلی زحمت کشید و کشفیات جالبی هم داشت. این جناب که استادِ استاد شیخ بهایی است و در دهه های اولیه ی حکومت صفویه دیده از جهان فرو بسته و به رحمت الهی پیوسته یک شیعه مذهب پاکزاد است. اما بر اثر اینکه یک کتاب فقه حنفی به وی منسوب است برخی او را سنی حنفی که از انواع نازل سنی گری است دانسته اند. اما شیخ آقابزرگ تهرانی این را رد می کند و این کتاب از کس دیگر است و به شیخ عبدالعلی نسبت داده شده و از او نیست.

چند وقت قبل با قال و قیل بسیار خبری در سطح ایران و حتی جهان منتشر شد که قبر علامه ی بیرجندی در روستای بجد پیدا شده و برای او مراسمات برگزار شد و کتابهایش چاپ کردند و یادبود نوشته شد وووو.

در حالی که کتاب های تاریخ نوشته اند که قبر مرحوم بیرجندی در قبرستان قتلگاه مشهد و در جوار حرم امام رضا علیه السلام است. این دوست ما در تحقیقات خود- به طور مستند- به این نتیجه رسید که یک بیرجندی سنی مذهب حنفی مسلک داشته ایم که نامش عبدالعلی بیرجندی بجدی است و با بیرجندی شیعه فرق دارد. قبر کشف شده مربوط به همان سنی قشری است نه این شیعه ی علامه.

قبلا در این وبلاگ از فقر دانش برخی مسئولین این مملکت سخن گفتم که نمی دانند قبر ملاصدرا در نجف است و برنامه های بی خودی را با مسئولین شهر بصره در دست دارند که مثلا قبر مولی صدرا را به صورت نمادین منتقل به شیراز کنند. قضیه ی بیرجندی ها و تعدد آنها و بچگانه بودن شعف از آن سنگ قبر کشف شده که از آنِ بیرجندی سنی است ناشی از همان کمبود دانش است. خداوند روح بیرجندی شیعه را شاد کند و او را در نعمت های بهشتی غرق بگرداند و به دوست گیلانی ما هم خیر بدهد که شرح حال وی را نوشته است.

به هر ساعت، چه آزاری، دل مسکین، جفاجویا؟

این چند روزه روزگار طوری چرخیده که خیلی اوضاعم درهم و برهم است. مقصر نیستم! مقصرم می دانند. اوضاع طوری است که یک ریکاوری و رفرش درست و حسابی برای خودم تدارک دیده ام. یک نو شدن و تجدید مطلع و تولد دوباره. حتما حتما به این کار نیاز دارم. قال یا ابت! افعل ما تؤمر.....ستجدنی ان شاء الله من الـ...

عنوان پست را با جابجا کردن هر یک از بخش های چهارگانه اش می توان ده ها گونه خواند. ولی معنایش یکی می شود و ...

رضایت بر امور غیر زیبا! ز تو ناید خدایا!!!

این فیلم اهانت باری که ساخته شده و توهین های شرمآگینی به نبی خاتم-علیه و آله السلام- نموده یک ننگ برای بشریت است. خدایا تا کی به این امور رضایت داده و این چیزها را می پسندی؟ کی حکومت جهانی تو ایجاد می شود تا این کارهای نفرت زا روی ندهد؟

---

یکی از دوستان غیر طلبه ام حرف بالا را می زد. من هم فقط به او گفتم احساسی نشو.

این گونه کلمات را برخی افرادی که احساسی می شوند و یا در قبال امور غیر قابل تحمل قرار می گیرند بر زبان می آورند. اگر کسی در حال سلامت عقل اینگونه تعابیری داشته باشد بلافاصله از دایره ی توحید خارج گشته و کافر می شود. خدا به این امور راضی نیست و هرگز به پسند وی نمی باشد. بحث تعلق اراده ی خدای تعالی به امور بد یک بحث سنگین کلامی - فلسفی است که اغلب ماها آن را نمی فهمیم و صلاح هم نیست بفهمیم. مگر مقتضی اش موجود شود. به علاوه تحقق حکومت آخرالزمانی خداوند وابسته به یک سلسله اسباب و علت هاست که تا تحقق نیابد آن حکومت ایجاد نمی گردد.

امضا- الکی نویس

یا ثامن الائمه...

این پست، هزار و یکمین پست وبلاگم است. در قیامت و موقع حسابرسی باید به تک تک این پست ها جواب بدهیم که چرا نوشته ایم و آیا اثر بد و وزر و وبالی داشته یا نه؟ و آیا نمی شد از این نعمت اینترنت بهره ی بهتری برد؟ ووو

در هر حال اگر هم قرار باشد نفع خالصی از اینترنت برای ماها متصور باشد جایی است که از ائمه و انبیا یاد کرده باشیم و کلمات نورانی شان را منتشر ساخته باشیم. عدد ۱۰۰۱ به حروف ابجد معادل نام مبارک امام رضاست و ما هم خواستیم هزاره ی دوم وبلاگمان به نام امام رضا معطر شود.

ضدان لا یجتمعان...

تا اختیار را وانگذاری، مختار مطلقت نکنند

تا رشته از کائنات نبُری، رشته ی محبتت نپیوندند

نازکان را سفر عشق حرام است حرام

تذکره المتقین شیخ محمد بهاری/ ص۱۶۶

شیخ محمد تقی گلی/ شیخ صلاح الدین جلیلی

دیشب کنار حرم بودم که یکی از دوستانم را دیدم. اهل بروجرد است و اطلاعاتش در زمینه ی علما و دانشمندان بلاد زیاد. گفت شیخ صلاح فوت کرده.

منظورش شیخ صلاح الدین جلیلی کرمانشاهی از خاندان مشهور و کهن جلیلی بود که حدود بیست روز قبل درگذشته بود. من چند بار منبرهای ایشان را دیده بودم و با خودشان هم گپ و گفتگو داشتم. انسانی خوش سیرت و خوش صورت! بود. ایشان جوان! بود و ۵۴ سال سن داشت. در چند روز قبل هم مرحوم آیت الله شیخ محمدتقی گلی کرمانشاهی اولین نماینده ی امام راحل در غرب کشور در سن ۹۰ سالگی درگذشت. شیخ صلاح در کرمانشاه دفن شد و مرحوم گلی نیز در قم دفن شدند. خدایشان رحمت کناد.

http://www.abadgaranejavanksh.com/UserFiles/Image/a%20goli0091.jpg

گلی

.......

http://www.hezbollah-k.com/pic1/1391/13910603/139106031602158564/1391060321868163_1B.jpg

 

http://www.fupload.ir/images/zratys53xa1w7z7g5vs.jpg

جلیلی

ادامه نوشته

Fwd: Fw: Fwd: جملاتي كه مترجم ننه مرده بايد ترجمه كند

یکی از جاهایی که قدرت مترجم معلوم می شود این است که کنایات و اشارات و ضرب المثل های به کاربرده شده در زبان مورد ترجمه را خوب منتقل کند. هنر بهتر را مترجمی دارد که برای همان ضرب المثل ها و ترکیب ها و کنایات، معادل های مناسب از بین ضرب المثل های وطنی بیابد. مطلب زیر  را یکی از دوستانم به ایمیلم فرستاده است و خواندنش حداقل برای یکبار خندیدن بد نیست!:

جمله احمدی نژاد به فارسی چنین بود: « غرب دست از بچه بازی بردارد و با دم شیر بازی نكند. ... لوماتن چنین نقل كرد: « احمدی نژاد گفت كه غرب دست از لجاجت و تجاوز به كودكان بردارد و با شیرها بازی نكند.» نشریه اسپانیایی ال پائیس نیز نوشت: « رئیس جمهور ایران غرب را متهم به كودك آزاری كرد و گفت كه شورای امنیت نباید با شیرها بازی كند.» نشریه لا كرودونیای ایتالیا نیز نوشت: « احمدی نژاد به غربی ها هشدار داد كه نباید با لجبازی به كودكان تجاوز كنند و شیرها را بكشند.»

 

جمله علی لاریجانی: با نشان دادن « لولو» ی شورای امنیت، مردم ایران رو به قبله نمی شوند....  ترجمه نیوزویك: علی لاریجانی گفته است كه اگر شورای امنیت مثل موجوداتی كه بچه ها را می ترسانند ظاهر شود، مردم ایران به سوی قبله مسلمانان جهان دراز نمی كشند**. ** ترجمه نشریه اسپانیایی ال پائیس: علی لاریجانی گفت كه اگر شورای امنیت چیز ترسناكی را هم به ایرانیان نشان دهد، باز هم مردم ایران به سوی عربستان سعودی نمی خوابند**. ** ترجمه نشریه فرانسوی اومانیته: علی لاریجانی گفت كه دراز كشیدن ایرانیان به سوی مركز اعتقادات مسلمانان بستگی به این دارد كه آنها از موجودات افسانه ای بترسند، این یك داستان ایرانی است* *

 

احمدی نژاد: آمریكا بدونه اون ممه رو لولو برد ... ترجمه نیوزویك: احمدی نژاد گفت سینه های زنان ما دیگر طعمه آمریكا نخواهد بود چون موجودات افسانه ای ایران آنها را قبلا مال خود كرده است** * ترجمه روزنامه اطریشی آستریا تودی:ایران آمریكا را به حمله جنسیتی به زنان ایرانیان متهم نموده و عنوان كرده اینها در ایران متعلق به LOO LOO ها میباشد كه موجوداتی تخیلی هستند**

 

علامه ملا عبدالله شوشتری

مقاله ای در شرح حال و نحوه ی شهادت مظلومانه ی پرآوازه ترین دانشمند خراسان در نیمه ی دوم قرن دهم هجری مرحوم ملا عبدالله شوشتری:

ادامه نوشته

دانشنامه ی صادق آل محمد(ص)

دانشنامه ی حضرت امام جعفر صادق (صلی الله علیه) در سایت حوزه.نت:

 

http://www.hawzah.net/FA/subjects.html?SubjectID=4931

شهادت ایشان بر همه ی خوبان روزگار تسلیت؛ و لعنت و نفرین ابدی خدا بر قاتلان حضرت به ضریبn باد.

 

کتب اربعه ی حدیثی شیعه

کتاب های معتبر حدیثی سنی ها را صِحاح سته-یعنی "صحیح" های شش گانه و به اضافه ی سه کتاب دیگر کتب تسعه- کتاب های نه گانه- می گویند. این کتاب ها اگر چه نام صحیح و مسند را با خود دارند ولی مملو از احادیث دروغ و جعلی و مرسل و چرت است. خود سنی ها هم این را می دانند و در کتاب های خود می گویند. ولی باز هم تعصب کورشان کرده و صحیح مسلم نیشابوری را به همراه صحیح بخاری که متاسفانه هر دو ایرانی هم هستند را صحیح ترین کتابها بعد از قرآن کریم می دانند. خاک بر سر کسی باد که این گونه حرف نابخردانه ای را برای اولین بار گفته است.

اما شیعه با اینکه به برکت امام جعفر صادق و سایر ائمه (ع) چندین برابر سنی ها دارای احادیث است کتب معتبر حدیثی خود را کتب اربعه- یعنی کتاب های چهارگانه- بر می شمارد. شیخ طوسی عالمی پرکار است و دو کتب از کتب اربعه یعنی تهذیب و استبصار را او نگاشته است. کافی شیخ کلینی و من لا یحضره الفقیه شیخ صدوق دو کتاب دیگرند و در این میان کافی و بخصوص بخش اصول آن از همه معتبرتر است. این کتب در ابتدا پنج تا بوده اند و کتاب مدینه العلم شیخ صدوق هم جزوشان بوده ولی بالاسف مفقود شده؛ هر چند در کتاب های دیگر از مدینه العلم بسیار نقل شده است. در هر حال یک کتاب معتبر حدیثی شیعه به همه ی کتب اهل سنت می ارزد و لله الحمد. 

S*e*x and the Single Girl

ابی نواس اهوازی...توارد رفتاری!....سنت های ماندگار....اللهم قنا منها برحمتک من مکدراتها...

قبض و بسط غیر تئوریک!

یکی بود می گفت: عشق یعنی اینکه بخوای همه ی دنیا، عاشقِ معشوق تو بشند!

البته اشعار زیادی توسط عشاق حسود سروده شده که مخالف مبنای بالاس ولی به هر حال اونم برای خودش یه حرفیه دیگه!

آفاق سپید!

انسان ها به دو دسته ی طبیعی و غیر طبیعی یا همان مادی و غیر مادی تقسیم می شود. نگاه ادمی را روح می سازد و عرش روح بر خر جسم سوار است. وقتی جسم طبیعی منش بود دیدگاه و منظر روح هم از طبیعت تجاوز نخواهد کرد و بر عکس، اگر جسم فراطبیعی بود روح نیز در افق های آسمانی سیر می کند. شکی نیست که جامعه ی ما در دو دهه ی اخیر بسیار مادی گرا ترا و طبیعی گونه تر از قبل شده است. یعنی به عبارتی جامعه به سمت رفاه مادی و راحتی های جسمی رفته است. جسم مردمان به رفاه نسبتا عادت کرده و خواه ناخواه روح انان هم در افق های رفاه جسمی در حرکت است. وقتی جسم، محور شد، روح قضاوت و داوری اش جسمانه و به رنگ طبیعت است. در این نگاه، معمولا همه چیز حول محور جسم چرخ می زند و اصل اوست و بقیه فرعند و در حاشیه.

سخت است به اینگونه جامعه ای قبولاند که دین مهمتر از جسم است تا اگر در عرصه ی تقابل فقر و دین از یک سو با رفاه و بی دینی از سوی دیگر قرار گرفت در جبهه ی فقر و دین قرار بگیرد. سخت است مدت ها اینگونه جامعه ای را به بهانه ی داشتن حق مسلّم انرژی هسته ای و مانند آن، و محفوظ ماندن عزت ایران و اسلام در برابر کفار، در قبال تحریم هایی که نقطه ی اصلی و محوری ان جامعه -که رفاه مادی باشد- را هدف گرفته، سرپا نگه داشت. چون این جامعه، رفاه محور و جسم طلب شده و فقر به این شاخصه، لطمه می زند و در میدان مبارزه ی دین و رفاه، جامعه­ی جسم زده، جانب رفاه را می گیرد و اگر قرار باشد فقر را برگزیند یا بی دینی را، بی دینی را بر خواهد گزید. جامعه ای که نگاه فرا طبیعی داشته باشد( مثل جامعه ی شعب ابی طالب) را نمی توان شکست داد مگر اینکه نگاه وی را ابتدا تغییر دهیم. در مقاطعی از صدر اسلام، جوامع، نگاهی فراطبیعی داشتند لذا دین در حال رشد بود. بعدها هر گاه، نگاه، زمینی شد شکست را در آغوش کشیده و از او کام گرفتیم. اندلس(اسپانیا) وقتی از دست مسلمانان بیرون رفت و اسلام به مسیحیت بدل شد که نگاه مسلمانان آنجا، بوی خاک به خود گرفت و رنگ آسمان را فراموش کرد.

در این روزگار، جامعه ی سیاسی کشور خیلی دم از اقتصاد مقاومتی و سیاست انقباضی و دفاعی می زند. این گونه اقتصاد و این شیوه ی سیاست امری میمون و مبارک است به  شرطی که جامعه نگاهی زمینی نداشته باشد. در سال های اخیر عملا با عدم حل و ارائه ی مدل صحیح تولیدی مصرفی و رفاهی، مردم خواه ناخواه در کورس و میدان مسابقه ی مادی گرایی قرار گرفته اند و خوش می تازند- هر که را ببینی بدین درد مبتلاست-. لذا با این حساب خنده دار است بخواهیم در میدان اقتصاد مقاومتی دوام بیاورند. آنها اگر همان نگاه خود را نگه دارند دیر یا زود خواهند شکست. سیاست های دیگر مثل لزوم افزایش جمعیت نیز همین حکم را خواهد داشت. 30-40 سال قبل شاخصه های رفاه نسبت به دهه ی اخیر بسیار پایین تر بوده است. زاییدن یک بچه بسیار سخت تر از الان بوده و امکانات بهداشتی برای وی خیلی کمتر بود. بسیاری خانه ها از اولین نعمت رفاه یک زن بچه دار که حمام و آب گرم است محروم بودند ولی مردم زیاد بچه اوردن را یک فرهنگ می دیدند. این ربطی به ترغیب امام خمینی در اول انقلاب به ازدیاد جمعیت ندارد. کافی است به خانواده هایی که قبل از انقلاب و مثلا در دهه ی 30 و چهل و 50 بچه دار شده اند و به امار انها، نگریست. مشاهده می شود " داشتن بچه ی زیاد" یک فرهنگ بود، چون نگاه مردم جور دیگری بود. الان با این بند و بست های زیادی که-هم دولت و هم ملت- برای ازدواج و بچه دارشدن ایجاد کرده، انتظار تمایل به زیاد بچه داشتن یک انتظار بیهوده است. کلا سایر مقولات مثبت و منفی نیز طبق این بیان با محور دیدگاه و منظر جامعه- و نه طبق دیدگاه عقل و دین- ارزش پیدا می کند. من مخالف رفاه و راحتی در حدی که زمینه ساز رشد و کمال انسان شود نیستم، اما اینکه از انسان مادی و زمینی، انتظار فرامادی نگریستن و آسمانی زیستن را داشته باشیم، به عقیده ام یک انتظار نادرست است. چشم ها را ابتدا باید شست! تا نگاه ها عوض شود. خیلی چرت نوشتم. می دانم.

بعدا یک چرت نوشت دیگر در جهت نقیض این نوشتار از بنده به منصه ی ظهور خواهد رسید!!!

آزادی در اندیشه آیت الله معرفت!!!

آزادی در اندیشه آیت الله معرفت؛ عنوان مقاله ای است که در شماره اخیر فصلنامه ی "خردنامه" ی همشهری-شماره ی ۱۰۱، مرداد ۹۱- چاپ شده؛ البته ویراستار در مقاله تغییرات زیادی اعمال نموده است.

 

ادامه نوشته

.

..

آزمون سخت

 

هش دار كه راه خود به خود گم نكنی...

انتقام از انتظار

در نظر نقش و نگارت می کشم / تـا نفس دارم خمارت می کشم
میشوم خاک و گلستان میشوم /حلقه در گوش بهارت می کشم
سینــه از داغت بر آتش می زنم / درد یــاری در دیـارت می کشم
در سر مستی ز ســاغر بی خبر /حرف لعل میگسـارت می کشم
بزم یکرنگی است مشق دوستی/از دل خـود انتظـارت می کشم
خـاک می گـردم به راه وعـده ای/ انتقــام از انتظــارت می کشـم
پُر به صبر خویش می نازی اسیر/حلقه در گوش قـرارت می کشم

گاهی انسان یک شعر را می خواند و یک برداشت از آن دارد ولی اگر همان را چند بار بخواند برداشت های دیگر و صحیح تری خواهد داشت. اشعار بیدل دهلوی معمولا اینگونه است. سید جلال شهرستانی اصفهانی متخلص به اسیر از شاعران نیمه ی اول قرن 11 قمری و در سلک شعرای طرز نو گو یا همان سبک هندی-صفوی-اصفهانی است. شعر بالای وی نیز از همان اشعاری است که برداشت انسان از اولین بار خواندنش با برداشت از خواندن های دیگر فرق دارد، به نا امیدی شب های انتظار قسم!
دیوان غزلیات اسیر شهرستانی/ تهران/ میراث مکتوب/ 1384/ ص373.
از همو:
آن صلح و جنگ و لطف و جفا داد داد داد/ ما از کجا و تاب اداهایی اینچنین؟

اراجیف

توجه زیاد یک جامعه به شعر، باعث عقب ماندگی است.

شب بیداری حتی اگر به امور مباح بگذرد دارای آثار مثبت است.

گاهی اوقات واقعا باید با خود تنها بود.

زیاد به موسیقی گوش دادن، عزم و همت انسان را سست می کند.

انسان خوب است بداند جواب هر هایی، هوی نیست.

دانش زیاد به همراه شیوه ی همگرایی از عوامل پیدا کردن دوستان زیاد است.

۹۹ درصد عادت های انسان قابلیت تغییر کردن را دارا هستند.

به یاد کسی بودن محبت دو طرف نسبت به هم را بیشتر می کند.

شستن چشم ها گاهی لازم است.

قرار نیست جواب هر چه را بدانیم بدهیم. گاهی تجاهل و سکوت ضروری است.

بقیه اش برای بعد!!!!

بندار رازی

 دادی، دادم؛ تو عشوه و من به تو دل
گشتی، گشتم؛ تو شاد و من خوار و خجل

بردی، بردم؛ تو دل ز من، من غم تو
کردی، کردم؛ تو جور و من جمله بحل
.......................
یکی نصیحت من گوش دار و فرمان کن         که از نصیحت سود آن کند که فرمان کرد
همه به صلح گرای و همه مدارا کن             که از مدارا کردن ستوده گردد مرد
اگر چه قوت داری و عُدّتِ بسیار                  به گرد صلح گرای و به گرد جنگ مگرد
نه هر که دارد شمشیر، حرب باید رفت         نه هر که دارد پازهر، زهر باید خورد

بیت اخر، ادم را به یاد شعر ناصر خسرو می اندازد که " چون تیغ به دست آری، مردم نتوان کشت"
.........................
تا تاج ولایت علی بر سرمی             هر روج مرا خوشتر و نیکوترمی
شکرانه ی اینکه میرِ دین حیدرمی      از لطف خدا و منت مادرمی
..............
گر به دل حب آل حیدرته        ساقی آب حوض کوثرته
ور به دل بغض آل حیدرته       من چه گویم؟ گناه مادرته
..................
از مرگ حذر کردن دو روز روا نیست           روزی که قضا باشد و روزی که قضا نیست
روزی که قضا باشد، کوشش نکند سود      روزی که قضا نیست درو مرگ روا نیست
...............................................................
همه ی اشعار- چه اشعار رسمی و چه اشعار محلی به لهجه ی تهران قرن 4و5 - از مرحوم کمال الدین بندار رازی، معاصر حکیم ابن سینا.

 

اندر مدح شاسی بلند بودن!

یکی از دوستانم به من می گوید وقتی کاری را از جایی قبول می کنی-مثلا تهیه ی یک ویژه نامه یا مجله- زود قبول نکن. خیلی جلو نرو. بلافاصله قول مساعد نده. کلاس بزار. بگو کار دارم و معلوم نیست قبول کنم و از این جور حرف ها.
این کار تو نه تنها باعث می شود راحت طرح را به تو بدهند که خیلی قدرت را بدانند. چون با خودشان فکر می کنند این طرف چقدر کارش خوب است که خیلی سرش شلوغ است و وقت ندارد. پس حتما کارش خوب است. بعد به دنبال او باید رفت و از دستش نداد.

اما من خیلی از این رسومات اطلاع ندارم. گاهی چندین هفته برای موسسه ای کار می کنم و یک ریال به من نمی دهند. من هم حرف نمی زنم. با اینکه حرف دوستم از جهاتی درست است ولی من خیلی رویم نمی شود اینگونه بازی در بیاورم ولی اصل حرفش را قبول دارم و معتقدم باید ذلیل نشد. مصر پیروز شد. مُرسی رئیس جمهور شد. مصر مهمترین کشور افریقاست. خب که چی؟
با خودم فکر می کنم ما باید خود را شاسی بلند حساب کنیم. مغرور نباشیم اما مصر خر کیست که منت ارتباط داشتن با او را بکشیم که مثلا متمایل به عربستان و قطر و امریکا و حتی اسرائیل نشود. به درک که می شود. بشود. رشد این دین به کثرت یار نیست. به کیفیت رفتار اقلیت خالص است. مستقیم احوال شو تا خصم سرگردان شود. ما باید اصول الهی را برای خود تعریف کنیم و روی آن بایستیم. باقی کشورها خیلی منت داشته باشند با ما ارتباط داشته باشند و به این ارتباط افتخار کنند. نه اینکه این همه منت کشی کنیم و در بوق و کرنا کنیم که محمد مرسی ایران می اید یا نمی آید. به درک اسفل که نیاید. نتیجه ی ان همه منت این شد که در تهران-اصلی ترین متحد سوریه- به نظام سوریه یک حمله ی احمقانه کرد و کم مانده بود اجلاس را به هم بریزد. همینطور است قضیه ی بان کی مون. خب اسرائیل و امریکا می خواستند کنفرانس ایران بی رونق باشد. برای ناامید کردن آنها زیاد بودن مدعوین خوب بود ولی نه با زیر پا گذاشتن آرمان های ثابت.
خلاصه سخنرانی مرسی که با حماقت تام و در یک رویه ی نادر با نام بردن از عمر و ابوبکر و عثمان - علیهم ما علیهم- همراه بود خیلی بچگانه بود. باز دم احمدی نژاد گرم که در پوزه اش کوبید و برای امام عصر دعا کرد. این مترجم های ایران هم وقتی سخنان مرسی و بان کی مون را ترجمه می کردند معمولا هر جا ضد سیاست ایران بود ترجمه نمی کردند. ترجیح دادم به زبان اصلی-هر چند نمی فهمیدم!- گوش کنم. بگذریم. ما را چه به سیاست.

 

یک کتاب واقعا خواندنی

'با چراغ و آینه'، کدکنی، شاملو و غوغای بت پرستان
فرج سرکوهی:

ادامه نوشته

کم خور دو سه پیمانه

امروز نزدیکی های غروب آفتاب، مست شدم. در حد کج و مج شدن و در درون خود تلوتلو خوردن. "گلشن ابرار" یک موسوعه و طرح بزرگ برای شناساندن علما و شخصیت های علمی شیعه  در حوزه ی علوم شرعی است. در مجلدات ابتدایی صرفا شرح حال افراد بیشتر برگرفته از مجموعه ی تعطیل شده ی "دیدار با ابرار" بود و شرح حال علمای زنده هم ضمیمه می شد. ولی در مجلدات اخیر رسمی نیکو برقرار است. تا به حال ۹ مجلد از این مجموعه- هر جلد در حدود ۵۰۰ تا ۷۰۰صفحه- چاپ شده و در بازار است و شاید تا آخر امسال سه چهار جلد دیگر چاپ شود.

برنامه اینگونه است که اسامی شخصیت ها ابتدا باید در یک مجمعی تصویب شوند، سپس آن اسامی به افراد واگذار می شود و آنها طبق قواعد و قوانین خاصی مطالب را تحویل بخش گلشن ابرار می دهند. در ادامه مقالات به استاد ناظر طرح، داده شده و ایشان مقالات را می بیند. بعد در سلسله جلساتی که هر کدام مختص ارائه ی 4-5 مقاله-یا بیشتر و کمتر- است مقالات توسط نویسنده خوانده می شود و او باید نقد و اشکالاتی را که استاد ناظر مطرح می کند جواب دهد. اغلب مقالات محتاج اصلاحند ولی همین کار در بالا بردن عیار مقالات اثر دارد. به علاوه یک همفکری هم در این مجموعه وجود دارد. ممکن است "الف" نکته ای را درباره ی فلان عالم بداند که "ب" که نویسنده ی مقاله است آن را ندیده باشد یا نداند و از راهنمایی الف بهره ببرد. لذا محتوای مقالات اگر چه توسط یک شخص نگاشته می شود ولی در واقع یک رایحه ی کار گروهی هم به مشام می رسد. گاهی هم اصولا طرح رد می شود. مثلا شخصیت بررسی شده سنی یا شیخی یا کافر است و نویسنده توان اثبات تشیع وی را ندارد.

خلاصه ی کلام یک ساز و کار نسبتا علمی و زیبا در این طرح مشهود است که برای اغلب ما ایرانی ها که عادت چندانی به کارهای گروهی نداریم و مقداری مستبد و تک رو هستیم مفید می نماید. امروز پربرکت بود و مقالات زیادی ارائه گشت و خوانده شد. حسین علی محفوظ/ محمود بستانی/ زین العابدین مرندی/ محمد علی گرامی/ حسن فرطوسی/ محمود امام جمعه ی زنجانی/ محمد حسن آل کبه ی بغدادی و یک مقاله ی دیگر که در خاطرم نمانده. "بغدادی" نوشته ی من بود اما علت سکر امروز این بود که یکی از نویسندگان شروع به خواندن مقاله اش کرد. یک نسخه از مقاله دست او و یک نسخه دست استاد ناظر بود. باقی حاضرین از روی صفحه ی بزرگ پروژکتور متن ورد مقاله را که مدیر طرح گلشن نشان می داد می دیدند. نویسنده دو سطر از مقاله را خواند که من گیج شدم. دو سه خط دیگر خواند و عقل از وجود من کاملا رخت بربست و به اقلیم جنون سر کشیدم. یک سطر دیگر خواند که مست شدم و افتادم! به بغل دستی ام گفتم این شیوه ی نگارشی، به قلم خودش اگر باشد واقعا نویسنده ی قهاری است. اصلا عباراتش سکرآور بود. یکی از دوستان نتی من واقعا زیبا می نویسد و من قلمش را می پسندم. ولی امروز با شنیدن همان چند سطر، قلم او از چشمم تا حد زیادی افتاد و قلم های بسیار دیگری که تا اخر عمر ببینم از منظرم سست خواهند بود و بی مایه.

وقتی نوشته از نوع سکر آور باشد حتی اگر از لحاظ علمی، چندان عمیق نباشد ولی همان ظاهر انسان را می فریبد و گمان می کند این نوشته از همه جهت عالی است. این جمال ظاهری حتی در خوب نشان دادن باطن نازیبا هم موثر است. شاید اگر بخواهم نمونه ای از این نوع را نام ببرم جاحظ را باید اسم ببرم. جاحظ یک سنی نادان و متعصب است که با حماقت تمام عقاید قرآنی و نبوی را رد می کند. عقایدی که شیعه بدان اعتقاد دارد و سنی ها از روی بخت بدشان از این عقاید و معارف نورانی و الهی به دورند. اما جاحظ از بس زیبا می نویسد آدم خیلی جاها که شراب کلمات و عبارت پردازی هایش را می نوشد مست الفاظش می شود و اگر تیز و زیرک نباشد، حتی محتوا را نیز می پذیرد.(البته همین جاحظ آخر سر حقانیت شیعه را می پذیرد. نمی گویم از اول نمی دانست. جاحظی که من از کتاب هایش شناخته ام از همان اول هم حقانیت شیعه را می دانست ولی از روی حسد یا عناد یا حب جاه و مال بدان اقرار نداشت. آخر سر لابد بر اثر توفیق بی تفسیر! الهی به همان حقانیت در نوشته ای دراز و جذاب تصریح می کند. حالا از مطلب دور نیفتیم.) من واقعا پس از شنیدن عبارت پردازی های نویسنده ی امروزی، در دلم خودم را تقبیح و مذمت کردم که واقعا قلم تو کجا و اینگونه قلمی کجا؟  و کم مانده بود به این نویسنده بگویم بیا و کتاب آخوند خراسانی مرا -فقط- بازنویسی کن و اگر پولی هم در آن بود نصف نصف!

توانایی بر زیبا نویسی یک نعمت واقعا ارزشمند است. بخصوص اگر در مسیر عقلانی و الهی به کار بسته شود. اللهم ارزقنا ان شئت.

شکر بر بلا

شکر بر نعمت چیزی است که حتی از حیوان هم سر می زند، اما شکر بر بلا کاری است کارستان. این شکر باید از بینشی عمیق و ظرفیتی زیاد سرچشمه گرفته باشد.

مشهور آسمان/ چ۳، ص۱۰۴

قیمة کل امرء ما یحسنه...

 

ارزش ما همانقدر است که برای چیزی خوشحال یا ناراحت می شویم.

علی صفائی حائری.

احوالات روزگار

 

هوا کماکان گرم است. تیر امسال اصلا مثل تیر سال های قبل نبود و گرما کمتر بود ولی مرداد جبران گرمای کم تیر را کرد و کاملا پختیم. الان که شهریور است و باید هوا کم کم رو به خنکی برود باز هوا خیلی گرم و بلکه داغ است. حالا اگر همین مقدار بود چیزی، علاوه بر این چند روز است هوا ابری و خفه هم هست. رقیب مجلس ما خود همیشه دل می برد/ علی الخصوص که پیرایه ای بر او بستند.
.............
آیت الله سید حسین تبریزی از علمای ساکن نجف چند روز قبل فوت کرد و مراسمش در قم نیز برگزار شد. او غیر از سید حسین موسوی تبریزی است. یکی از تالیفاتش ملأ الفراغ است که نمی دانم موضوعش چیست. ولی حدس می زنم کتابی باشد در علم اصول و یا کلام، و در رد نظریه ی استاد شهیدش مرحوم سید محمد باقر صدر که منطقة الفراغ نام دارد.
.........
همسر میرزا عبدالرضا کفایی خراسانی( نوه ی آخوند خراسانی) نیز عاقبت درگذشت و فردا مجلس ختمش در حسینیه ی شهدای قم برگزار است. خدا رحمتش کند. من زیاد به خانواده ی کفایی و بالتبع به ایشان زحمت داده بودم. وی دختر آیت الله محی الدین مامقانی تبریزی است و محی الدین که همین اواخر در سن حدود 90 سالگی در قم درگذشت و در نجف دفن شد فرزند آیت الله شیخ عبدالله مامقانی صاحب تنقیح المقال فی علم الرجال و وی فرزند آیت الله شیخ محمد حسن مامقانی( ممقانی) از مراجع تقلید عصر قاجار است.
...............
گرانی کماکان غوغا می کند و این قیمت ها، بی حد و حصر بالا می رود. در ادارات و سازمان ها به اسم تعدیل نیرو خیلی ها اخراج می شوند. اغلب مردم ایران اصولا مردمانی تنبل و کم کار و از زیر کار در رو هستند و اقتصاد مقاومتی اگر باعث سخت شدن زندگی و زحمت بیشتر و در نتیجه رشد بیشتر شود خب یک فایده ی خوب دارد. به علاوه استقلال و روی پای خود ایستادن چیز خوبی است. خربزه خوردن پای لرزش نشستن را البته دارد. رفاه زیاد و بی دینی بدتر است تا زندگی سخت و با دینی. البته اگر وضع زندگی راحت شود و انسان ها به دین خود هم برسند که نور علی نور. اجاره مسکن ها هم امسال خیلی افتضاح است.
...................
منوریل قم که یک طرح شکست خورده ی ملی است و هیچ جا اجرا نشد نثار قم بیچاره شد. در قم هم با مخالفت شدیدی روبرو شد ولی دارد کارش رو به جلو می رود و پایه هایش در رودخانه نصب شده و باله ها نیز مقداری سوار شده اند. یکی از آفت های این طرح به هم زدن نمای حرم مطهر در صحن جوادالائمه است که معلوم نیست چاره ای برای آن اندیشیده شده یا نه؟
کلا وقتی ماه رمضان وسط تابستان بیفتد شهرهای زیارتی و سیاحتی شهریوری شلوغ دارند. این چند روزه بخاطر کنفرانس عدم تعهد و تعطیلی تهران قم به حد انفجار شلوغ است. خیابان ها که تنگ و اغلب بی قاعده و ماشین هم زیاد و خلاصه همه اش دردسر. اتوبوس ها هم از وقتی خصوصی شده اند تبدیل به تاکسی شده اند. چون راننده هر جا دلش بخواهد مثل تاکسی مسافر ها را سوار می کند. اعتراض هم بکنی می گوید می خواهی سوار نشو. کرایه هم 175 تومن شده و واقعا خنده دار است این نرخ گذاری های انشتینی. 25 تومن خورده از کجا بیاید؟ به علاوه اصولا حساب کرایه ی اتوبوس با پول هم خیلی معطلی دارد و هم وقتی زن ها جلوی در جلویی منتظر پس گرفتن بقیه ی پولشان هستند برخی چشم ناپاک ها به نوامیس مردم نگاه می کنند. برخی اتوبوس ها البته دستگاه های کارت خوان هم گذاشته اند ولی واقعیتش این است که این شیوه ی اتوبوسرانی شهری نیست.
............
فردا شب بعد از نماز عشا در مسجد اعظم قم سالگرد آیت الله بروجردی است و سخنران هم سید عبدالله فاطمی نیاست .کسی که من خیلی از سخنرانی هایش خوشم می آید!
............
دیگر اینکه بقیه اش بماند برای بعد.

بی گربه مباشید!

نگهداری گربه در خانه چه حکمی دارد؟

چهارشنبه ۸ شهريور ۱۳۹۱ ساعت ۰۴:۳۰

در مورد جواز نگهداری گربه نه تنها کسی تردید نکرده است، بلکه امامان معصوم (ع) در روایاتشان ما را به این امر تشویق نموده اند.

افکارنیوز:پیش از پرداختن به پاسخ، نخست لازم است به این پرسش پاسخ دهیم که آیا خرید و فروش گربه جایز است یا خیر؟

با توجه به روایاتی که در زمینه خرید و فروش حیوانات به ویژه گربه وجود دارد بی تردید خرید و فروش و کسب درآمد از این راه اشکالی ندارد.

در این زمینه محمد بن مسلم از امام صادق (ع) نقل می کند که آن حضرت (ع) فرمود: "به دست آوردن درآمد با فروش گربه اشکال ندارد".

بر اساس این روایات فقها نیز فتوا به حلیت آن داده اند. از جمله آیت الله بهجت در کتاب جامع المسائل می فرماید: جمیع سباع و حشرات و مُسوخ از گربه و غیر آن و حشرات و طیور و اقسام آنها، جواز تکسّب به آنها دائر مدار منفعت محلّله مقصوده است، و خصوص «گربه» جواز تکسّب به آن منصوص و مسلّم است.

امّا در مورد جواز نگهداری آن کسی تردید نکرده است، بلکه امامان معصوم (ع) در روایاتشان ما را به این امر تشویق نموده اند.

یکی از امامان (ع) می فرمایند: "منزل نباید خالی از سه چیز باشد که آنها موجب آبادانی منزل هستند. گربه، کبوتر و خروس".

معاویة بن عمار از امام صادق (ع) نقل می کند که آن حضرت (ع) در مورد گربه فرمود: "آن از اهل خانه تان محسوب می شود و از نیم خورده اش می شود وضو گرفت".

---

ماها عادت داریم-آن هم عادت روزانه- که در کارهایی که تخصص نداریم دخالت کنیم. این خبرنگار در بهترین حالت یک انسان عجول است که با دیدن یک حدیث و یک فتوا چنان به ذوق امده که خبر فوق را نوشته است. در بحث تکیه بر احادیث باید مبحث عام و خاص و مطلق و مقید را رعایت کرد و به تعادل و تراجیح که در اصول فقه مطرح است نیز بی اعتنا نبود. شاید این خبرنگار حتی معنای این کلمات را هم نداند بعد از پیش خودش اینگونه مطالب آبکی می نویسد. در ضمن جواز تکسب با گربه ربطی به نگه داری ندارد. از هر چه بگذریم نوشتن اینگونه مطالب ناصحیح در وقتی که فرهنگ برخی از ماها به سمت نگه داری حیوان های نجس در خانه ها رو به فزونی است کاری غلط است و باعث فریفته شدن برخی می شود. خدایا به ما توفیق بده پای خود را ازگلیممان فراتر نگذاریم و کمی هم خوش قول تر باشیم. خطاب به خودم و به نفع توفیقیان و پورحاجی و جودتی و حسینی و دولتی.

و رضوان من الله، اکبر...

 

به خلدم دعوت ای زاهد مفرمای

که این سیب زنخ زان بوستان به

تخریب یک امامزاده توسط وهابیت ملعون

آقای عبدالحسین عزیز دوست محترم ما این نظر را ارسال کرده اند:

نمیدونم این خبر رو خوندید؟

http://www.farhangnews.ir//content/4315

مراجع چه واکنشی نشان خواهند داد؟؟

---

توی تابناک هم خبر ناقصی زده بود ولی این لینک شما خیلی کاملتر و سوزناک تر بود. نمی دونم مراجع چه واکنشی دارن؟ کمی شک برانگیزه. روز تخریب بقیع و همزمان با این اجلاس کذایی تهران و...

در هر حال "لیس هذا اول قاروره کسرت فی الاسلام" و به قول حکیم انوری: چه توان گفت؟ نه اولین داغ است! گاهی باید ساکت بود و خون دل خورد چون اونها این کارو رو می کنن که شیعه هم یه کارایی در مقابلشون بکنه و بعد اونا به نتیجه ی دلخواشون برسن. سکوت تو این مواقع به معنای ترس یا ضعف دین نیست بخاطر باطل کردن نقشه ی اون حرامزاده هاس.

وسطای قرن ۵ بود که سنی های احمق توی بغداد حمله کردن و حتی به کندن قبر امام کاظم و امام جواد هم دست زدن ولی غیرت خدا نزاشت کار ادامه پیدا کنه. شیخ طوسی هم مجبور شد بره نجف و حوزه ی نجف درست شد. اما حتی اگه بنابر اون حدیث که جسم ائمه بیشتر از سه روز توی قبر نمی مونه و می ره آسمون! هم بگیم، باز نبش قبر امام معادل کفره. این امام زاده ی مظلوم هم واقعا مظلومه. خدا وهابیت رو لعنت کنه. ولی یکی از سنت های خدا اینکه ظلم و ستم کردن یه روز مثل برگشت صدا توی کوه، به ظالم بر می گرده. در عین حال یکی دیگه از سنت های دیگه ی خدا اینه که وضع یه قوم رو تا خودشون نخوان تغییر نمی ده. همه ی ما به هر نحوی باید برای هدایت و در مرحله ی بعد نابودی وهایبت زحمت بکشیم.

قربان شما. التماس دعا.

الورد و القتاد!

 

ش ک ی ب خ ا ر ن د ا ر ی ب ه پ ا ی گ ل م ن ش ی ن !

 

نقش ملامحراب گیلانی در ایجاد مکتب فلسفی قرن 13 اصفهان

علوم دینی به دو دسته معقول و منقول تقسیم می گردد. هر گونه علمی که مبتنی بر نقلیات باشد اعم از حدیث، لغت و رجال و ... آن را علم منقول و هر علمی که مبتنی بر استدلال و برهان محوری باشد آن را علم معقول می نامند. البته برخی از علوم به گونه ای هم منقولند و هم معقول و از این دسته می­توان علم اصول فقه را عنوان نمود. اسلام علاوه بر اینکه خاستگاه و حامی مهمی برای علوم منقول است ولی به عقل مداری و استدلال گرایی بسیار اهمیت داده است و بزرگان شیعه در طول تاریخ به هر دو دسته­ی علوم منقول و معقول اعتنا داشته اند. بر عکس سنیان که به شدت مخالف علوم معقول اعم از منطق و فلسفه و حتی کلام هستند. البته «کلام» با اینکه جایگاه استدلال است ولی چون با پیش فرض قرار دادن یک دین و مذهب همراه است به علوم منقول نزدیک می شود اما در عین حال برخی از علما همان را نیز از علوم معقول دانسته و اگر ببینند یک دانشمندی در علم کلام چیره دست است، وی را «عالم به علوم معقول» می خوانند چنانکه این مسئله در مورد امثال مجلسی ثانی(متوفای 1110ق) و ملا عبدالله شوشتری(م1021ق) روی داده که موصوف به جامع منقول و معقول شده اند در حالیکه اینان با فلسفه و حکمت و عرفان[1] میانه­ی خوبی نداشته اند و مقصود از معقول دانی این بزرگواران، تبحرشان در علم کلام است. البته کلام شیعه بخصوص پس از ظهور معجزه­ی کلامی خواجه نصیر طوسی قمی که تجرید الاعتقاد[2] باشد بسیار به فلسفه نزدیک گشته است. مقصود اینکه شیعه را با حکمت و فلسفه و علوم معقول رابطه ای دیرینه و علاقه ای دور و دراز است. وقتی در تاریخ حوزه های علمیه­ی اسلام بنگریم می بینیم که اغلب حکما و عرفا شیعه بوده اند و این به علت تجلی یافتن واقع بینانه ترین تفسیر اسلام در تشیع است و چنانکه اسلام با استدلال و برهان سرسازگاری دارد مذهب شیعه و حوزه های علمیه­ی شیعه نیز جایگاه اصلی ظهور و بروز فلسفه و حکمت در طول تاریخ اسلام بوده است. به تعبیری «اقالیم فلسفه»[3] از قلمروهای مختص شیعه است و در ادوار مختلف این اقلیم ها در حرکت و جابجایی بوده اند و از مدینه، بغداد و حله تا شیراز، قزوین، اصفهان، نجف، تهران و قم در جریان بوده اند. یکی از مهم­ترین مکاتب فلسفی محور شیعه در قرن سیزدهم در حوزه ی اصفهان به وجود آمد. در این زمان دو تا سه هزار طلبه در اصفهان می زیستند و حداقل حدود سی درصد آنها علاوه بر خواندن علوم منقولی چون فقه و اصول، در علوم معقول نیز دارای تحصیلات بودند. نکته­ ی حائز اهمیت در این حوزه این می باشد که به موازات حوزه­ی نجف که با غلبه­ ی مرحوم وحید بهبهانی علوم منقول جان دوباره گرفت با دور شدن از زمان حمله ی افاغنه به اصفهان و اغتشاشات عصر افشار و زندیه شاهد دورانی آرام و رشد حیرت انگیز اعتنا به معقولات در اصفهان هستیم. یعنی چنانکه نجف دوباره بالندگی علوم منقول شیعه را در انتهای قرن 12 و سرتاسر قرن سیزده با خود دارد در همین زمان حوزه ی اصفهان در علوم معقول بالنده است. بعدها حوزه ی معقول اصفهان دو رقیب مهم در تهران و نجف برای خود دید و عاقبت اصلی ترین حوزه ی معقول شیعه در قم ایجاد شد. حوزه و مکتبی که کماکان در جریان است و اگر از حوزه ی معقول قدرتمند تهران فعلی چشم بپوشیم هیچ جایی در اقالیم شیعه به اندازه ی قم کنونی در معقول توانا نیست. به بحث خود بازگردیم. حوزه ی اصفهان یک دفعه ایجاد نشد. پس از سقوط صفویان مدتها اصفهان دستخوش ناآرامی و قحطی بود. حوزه های علمیه از بین رفته بود و علما یا شهید شده یا کنج عزلت برگزیده و یا هجرت کرده بودند. در نیمه ی دوم قرن 12 و ابتدای قرن سیزدهم چند نفر در نضج گرفتن مکتب معقول اصفهان و بنیان گذاری آن دخیل بودند که یکی از آنها علامه ی محقق مرحوم ملا محراب گیلانی اصفهانی است که طی سالیان دراز شاگردان بسیاری تربیت نمود که از بزرگان عصر خویش بوده اند.

---

[1] . عرفان با اینکه به یک معنا علم نیست ولی عرفان نظری جزو علوم معقول در حساب است.

[2] . آن را تجرید العقاید هم می گویند ولی به عقیده­ی بنده، صحیح همان تجرید الاعتقاد است. این کتاب مشهورترین و پرحاشیه ترین کتاب کلامی اسلام است.

[3] . یک نفر را کتابی بدین نام هست!

عمو، عمه، دایی و خاله در آستانه انقراض!

 

یک خبر با اظهار نظرهای اغلب کشکی در ذیل آن!:

 

http://www.tabnak.ir/fa/news/267738/عمو-عمه-دایی-و-خاله-در-آستانه-انقراض

چهل حدیث در مورد مهدویت

1 - قال رسول الله (صلى الله علیه و آله):

المهدى منا اهل البیت، یصلحه الله فى لیلة‏.

رسول خدا (صلى الله علیه و آله) فرمودند:

مهدى از ما اهل بیت است‏خداوند امر او را در یک شب اصلاح خواهد فرمود. .....

ادامه نوشته

آل حسنویه

حکومت حسنویه در قرن چهارم در غرب ایران به مرکزیت دینور و بیش از ۵۰ سال حکومت کرده و درباره ی حکومت اینان جای تحقیق مفصلی وجود دارد. این حکومت در اوایل قرن ۵ هجری منقرض شد و چنانکه در دایره المعارف اسلامی ج۴ مقاله ی ۱۳۵۶ آمده :"در حدود 404ق‌ ابن‌سينا گرگان‌ (جُرجان‌) را به‌ قصد ري‌ ترك‌ كرد. وي‌ در ري‌ به‌ خدمت‌ سَيّده‌ (با نام‌ شيرين‌ دختر سپهيد شروين‌ و ملقب‌ به‌ اُم‌ّالملوك‌ (د 419ق‌/1028م‌) بيوة فخرالدوله‌ على‌ بويه‌ (د 387ق‌/ 997م‌) و مادر مجدالدوله‌ ابوطالب‌ رستم‌ بن‌ فخر الدوله‌) پيوست‌. مادر و فرزند ابن‌ سينا را بنابر توصيه‌هايى‌ كه‌ همراه‌ آورده‌ بود، گرامى‌ داشتند. در اين‌ ميان‌ ابن‌ سينا مجدالدوله‌ را كه‌ دچار بيماري‌ سوداء (ماليخوليا) شده‌ بود، درمان‌كرد. وي‌ همچنان‌ در ري‌ ماندتا هنگامى‌كه‌شمس‌الدوله‌ ابوطاهر پسر ديگر فخرالدوله‌ كه‌ پس‌ از مرگ‌ پدرش‌ در 387ق‌/997م‌ فرمانرواي‌ همدان‌ و قَرميسَن‌ (كرمانشاه‌) شده‌ بود، در 405ق‌/1015م‌ به‌ ري‌ حمله‌ آورد. اين‌ حمله‌ پس‌ از درگيري‌ وي‌ با هلال‌ بن‌ بَدر بن‌ حسنويه‌ روي‌ داد. وي‌ از دودمان‌ كردهاي‌ فرمانروا بر نواحى‌ جَبَل‌ و قرميسن‌ بوده‌ است‌. هلال‌ بن‌ بدر كه‌ از سوي‌ سلطان‌ الدوله‌ (د 412ق‌/1021م‌) در بغداد زندانى‌ شده‌ بود، آزادي‌ خود را باز يافته‌ و از سوي‌ سلطان‌ الدوله‌ لشكري‌ در اختيارش‌ نهاده‌ شده‌ بود تا با شمس‌الدوله‌ كه‌ در اين‌ ميان‌ بر سرزمينهاي‌ ديگري‌ نيز دست‌ يافته‌ بود، به‌ جنگ‌ برخيزد. در نبردي‌ كه‌ در ذيقعدة 405 / مة 1015 ميان‌ ايشان‌ درگرفت‌، هلال‌ بن‌ بدر كشته‌ شدو سپاهيان‌ سلطان‌ الدوله‌ ناچار شدند كه‌ به‌ بغداد بازگردند (ابن‌ اثير، حوادث‌ سال‌ 405ق‌). "

ابن سینا بعدها و در اواخر زندگی  در حالی که وزیر شاه بود در سفری به کرمانشاه آمده و در جنگی شرکت کرد و با تأسف بسیار از حاکم آنجا شکست خورد. ولی همین که کرمانشاه به قدوم ابن سینا متبرک شده خودش کلی جای شکر دارد.

درباره ی این خاندان در دانشنامه ی پر غلط و ارزشمند ویکی پدیا اینطور آمده:

آل حسنویه (۳۴۸-۴۰۵ق) خاندان کرد شیعه از کردان برزیکانی از سلسله‌های نیمهٔ باختری ایران که در سده ۴ق/۱۰م در کوه‌های زاگرس (در کردستان و کرمانشاه و همدان و لرستان و تا نزدیک به خوزستان) فرمانروایی کردند.

رخنه حسنویه تا نزدیک به خوزستان و آذربایجان رسید. بدر بن حسنویه برزکانی (حکومت ۳۶۹-۴۰۵ق) دژ سَرماج را بر فراز کوهی نزدیک بیستون ساخت و تختگاه خود نمود. بنبانگذار خاندان، «امیر حسین» رئیس تیره برزیکانی است که فرمانروایی خود را در سال ۳۳۰ از شهر «زور» آغاز نمود. در زمان «امیر حسین»، لشکر خلیفه مستکفی بالله از وی شکست خورد و در زمان جانشینش مطیع الله راه آشتی کردن در پیش گرفته شد. ناحیه حکومتی این خاندان تا نزدیک به خوزستان گستردگی داشت. به نگرش سیاسی، این فرمانروایی از سلسله‌هایی است که همگام با آل بویه به رویارویی با خلافت عباسی پرداخت. در زمان بدر بن حسنویه که زمان توانا شدن این خاندان به شمار می‌رود چامه، ادب و زبان کردی و پارسی و دیگر دانش‌ها رواگ یافت و کتابخانه‌هایی در شهرهای کردنشین آفرینش گشت. آل بویه هیچ گاه در گستره فروانروایی حسنویه نفوذ نکردند تا زمان شمس الدوله دیلمی که ظهیرالدین را از حکمرانی انداخت و گستره او را ازآن خویش ساخت. فرزندان بویه ماهیگیر سرزمین‌های خود را میان هم بخش کردند رکن الدوله دیلمی نواحی باختری را بدست آورد. که در برگیرنده قسمت‌های کردنشین نیز بود. فرمانروایی حسنویه تا ۴۰۵ق. پیگیری یافته‌است. این خاندان به دست بنی عیاران از میان رفت.

منابع [ویرایش]

• (لغت‌نامهٔ دهخدا، ج. ۱، ص. ۱۹۲)
• (دانشنامهٔ جهان اسلام، ج. ۲، ص. ۴۹۸)
• دانره المعارف بزرگ اسلامی - آل حسنویه

.......................

الحسنويون كانوا أصحاب الإمارة الكردية التي عرفت بالإمارة الحسنوية (959 - 1015) التي كانت تحكم غرب إيران وشمال بلاد ما بين النهرين وكانت عاصمتها مدينة دينور الواقعة شمال شرق مدينة كرمنشاه الحالية في إيران. سميت الإمارة بالحسنوية نسبة إلى مؤسسها الأمير حسنويه بن حسين والذي كان رئيس قبيلة برزيكاني الكردية. تمكن حسنويه من تشكيل إمارته المستقلة بعد صراع طويل مع الحاكم البويهي لمدينة همدان صهلان بن مسافر. توفي حسنويه بن حسين عام 979 في قلعه‌ سرماج شمال اطلال بيستون الإيرانية ^[1].

بعد وفاة مؤسس الإمارة نشب صراع بين أبنائه حول من يخلف حسنويه وأدى هذا الخلاف إلى إضعاف الأمارة وفتح الباب على مصراعيه لتدخل البويهيين وإستطاعوا ان يلحقوا الهزيمة بالقوات الموالية لأحد أبناء حسنويه وكان اسمه فخر الدولة وإضطر الابن الآخر, نصير الدولة, ان يتحالف مع البويهيين واستفاد نصير الدولة من هذا التحالف في توسيع حدود إمارته حتى وصل إلى نهاوند (إيران)^[2] وأسد آباد وأهواز وكرمنشاه (إيران) وكركوك^[3] (العراق^[4])

[عدّل] مصادر

1. ^ موسوعه‌ الاسلام[1]
2. ^ http://www.bafel.jeeran.com/mukabala.htm
3. ^ http://users.rcn.com/j-roberts/has.htm
4. ^

.......................

Hasanawayhid or Hasanuyid (Arabic: حسنویه‎, Kurdish: Dewleta Hesnewiyan) was a Kurdish^[1][2] principality from 959 to 1015, centered at Dinawar (northeast of present-day Kermanshah). The principality ruled western Iran and upper Mesopotamia. The founder of the dynasty was Hasanwayh bin Husayn from the Kurdish tribe of Barzikani. He managed to successfully resist Sahlan ibn Musafir, the Buyid governor of Hamadan, and the Buyid vizier, Ibn Al-Amed. In 970 he reached a compromise with Amed's successor which guaranteed his autonomy. Hasanwayh died in 979 at Sarmaj, located in south of Bisitun.

After Hasanwayh's death, conflict broke out between several of his sons. The intervention of [Buyid Mu'ayyad al-Dawla of Ray led to defeat of Fakhr al-Dawla, one of Hasanwayh's sons. Then another heir, Abul-Najm Badr (Nasir al-Dawla), was installed as the leader of Bazikani Kurds, and the principality became a vassal of the Buyids. Abul-Najm expanded Hasanwayhid control to Shapur-Khwast, Dinawar, Nahavand, Asadabad, Borujerd, Ahwaz, Ilam, Kermanshah, Hulwan and Sharazur (Kirkuk).

Around 1006, the principality came into conflict with the Annazids to the west. Abul-Najm Badr finally died in a minor battle in 1014. The principality was conquered by Abul-Shawk, the Annazid ruler. However the princely family continued to rule their stronghold at Sarmaj until the Seljuk Ibrahim Inal entered their territory in 1047.

[edit] Hasanwayhid Ruler

• Abu al-Fuwaris Hasanwayh ibn Huosayn al-Barzikani (959/961–980)
• Abu al-Najm Nssir ad-Din Badr ben Hasanwayh (981–1014)
• Tahir ibn Hilal ibn Badr (1014–1015)

[edit] See also

• List of Kurdish dynasties and countries
• List of Shi'a Muslim dynasties

[edit] References and external links

1. ^ M. Gunter, Michael (2011). Historical dictionary of the Kurds. http://books.google.de/books?id=zDRGO6EgapMC&pg=PA117&dq=Hasanwayhids&hl=de&sa=X&ei=gONxT-DyFcjjtQa2oMX_DQ&ved=0CD0Q6AEwAg#v=onepage&q=Hasanwayhids&f=false. 
2. ^ Lokman I. Meho,Kelly L. Maglaughli (1968). Kurdish culture and society: an annotated bibliography. http://books.google.de/books?ei=YpNwT8fIOYHtsgbx-4CIAg&hl=de&id=sl4PIeyWriUC&dq=Among+those+dynasties+were+the+Mamlanids+or+the+Rawwadids&q=Hasnawayhids#v=snippet&q=Hasnawayhids&f=false. 

• Hasanwayh in The Encyclopaedia of Islam.
• Hasanwayhid Coins

سعدی:

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی
تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی
چه حکایت از فراقت که نداشتم ولیکن
تو چو روی باز کردی در ماجرا ببستی
نظری به دوستان کن که هزار بار از آن به
که تحیتی نویسی و هدیتی فرستی
دل دردمند ما را که اسیر توست یارا
به وصال مرهمی نه چو به انتظار خستی
نه عجب که قلب دشمن شکنی به روز هیجا
تو که قلب دوستان را به مفارقت شکستی
برو ای فقیه دانا به خدای بخش ما را
تو و زهد و پارسایی من و عاشقی و مستی
دل هوشمند باید که به دلبری سپاری
که چو قبله ایت باشد به از آن که خود پرستی
چو زمام بخت و دولت نه به دست جهد باشد
چه کنند اگر زبونی نکنند و زیردستی
گله از فراق یاران و جفای روزگاران
نه طریق توست سعدی کم خویش گیر و رستی

کتاب هایی در مورد تاریخ معاصر ایران

جمعه 3 شهریور1391	توسط:رضا
سلام اگه امکان هست کتاب هایی در مورد تاریخ معاصر ایران چه مشروطه و چه بعد مشروطه به بنده معرفی کنید.(اطلاعاتم در تاریخ درحد صفر هست تقریباً در مرود جریانهای تاریخی اطلاعاتی ندارم) تشکر
وب سایت   پست الکترونیک

:

بی سوادها بدانند!

شما تکه کلام دارید؟

 

مطمئنا اگر هم تکه کلام نداشته باشید ولی در بین اقوام و بیگانگان و هم محله ای ها و رفقایتان هستند کسانی که دارای تکه کلام باشند. مرحوم آیت الله سید ابوالقاسم کاشانی تکه کلامش "بی سواد" بود. این تکه کلامش را به دوست و بیگانه و خوب و بد می گفت.

کسانی که مخالف روحانیت هستند سعی دارند کاشانی را مستبد و خودخواه نشان دهند در حالی که اتفاقا ایشان شخصی خاضع و خاکی بودند و این مصدق بود که در باطن مستبد و مغرور بود. این تکه کلام مرحوم کاشانی نیز به تعبیر خودشان به معنای لغوی "سواد" باز می گردد که به معنای سیاهی است. ایشان به یکی از اقوام خویش فرموده بود من وقتی می گویم بی سواد، مقصودم این است که تو انشالله در باطن خویش ، سیاهی نداشته باشی و بی سواد باشی. و منظور ایشان بی سواد به معنای بی دانش نبود.

 

راهی برای محرم شدن مدیر مرد با منشی زن!

در راه حلی عجیب برای محرم شدن زنان منشی با مدیران نامحرم که توسط مفتی وهابی صادر شده است سوالاتی به ذهن خواننده خطور می کند که پاسخ به آنها ماهیت واقعی این دسته از مفتی های وهابی را آشکار می کند. آیا بدون اطلاع از ابتدائی ترین مسائل فقهی و غیر فقهی و بدون هرگونه سند فتوایی داد؟ این دسته از افراد با ارائه همچین فتاوا به دنبال چه هستند؟

به گزارش افکارنیوز به نقل از جام نیوز، شیخ علی الربیعی طی فتوایی اعلام کرد: «بر تمام منشی های زن واجب است، سه بار به مدیرشان شیر بدهند تا در حکم مادرشان باشند و بتوانند کنار آن ها کار کنند.»

این مفتی وهابی یا آن قدر جاهل است که نمی داند این فتوا مساوی با فعل حرام است و یا قصدش مبارزه با احکام، بی ارزش کردن و کوچک جلوه دادن احکام حقیقی اسلام است. مضحک بودن این حکماز این جهات است: اولا: مدیری که به منشی نامحرم است، چگونه می تواند قبل از محرم شدن، منشی را لمس کند و شیر بخورد؟! ثانیا: اگر منشی، شیر نداشت تکلیف چیست؟ ثالثا: شیر داشتن مستلزم داشتن نوزاد است، حال اگر منشی نوزاد داشت و شوهرش هم زنده بود، آیا زن شوهردار می تواند به مدیرش آن هم به این طریق محرم شود؟!

این حکم نه تنها هیچ دلیل مستندی ندارد و تنها برداشت ها و علایق شخصی مفتی وهابی را می رساند، بلکه از هر جهتی که بررسی می شود جز تمسخر و خنده مخاطب نتیجه ای نخواهد داشت. سؤال که باید از این مفتی های وهابی پرسید این است که اگر همسر خود آنها به عنوان منشی مشغول به کار شود، آیا حاضرند همین حکم را برای همسرانشان بدهند؟

وهابیت یک مکتب نوساخته است که خود را منتسب به اسلام می داند که توسط اتاق فکرهای بریتانیا برای تغییر ماهیت اهل سنت شکل گرفته است همچنان که برای انحراف تشیع فرقه بهائیت را به وجود آوردند که البته در میان جوامع شیعی با وجود نسخه کامل هدایت بشری و مرجعیت بیدار این انحراف رخ نداد.

ظاهرا وهابیت هدفی جز این ندارد که با فتواهای مضحک، احکام واقعی اسلام را به سخره بگیرد و کوچک جلوه دهد تا به این طریق احکام اسلامی را ناکارآمد نشان دهد؛ اقدامی که از آن، جز پشتیبانان غربی وهابیت کسی سود نمی برد.

........

نمی دانم واقعا این مفتی کی این فتوا را داده ول قبلا یک مصری فتوایی شبیه این داده بود. وقتی مبانی دینی را خوب تعریف نکرده باشیم و از طرفی اجتهاد را حرام دانشته باشیم و فقط در حد مکررات چهار مذهب ساختگی دوران داشته باشیم نتیجه اش همین است. مذاهبی که هیچ تایید واقعی از سوی نبی اکرم ندارند و صرفا برای مقابله با مکتب اهل البیت ساخته شده اند. حالا در کنار همین مذاهب اربعه ی ساختگی یک انحرافات دیگری به اسم ظاهریه یا وهابیه ساخته شود چندان تعجب برانگیز نیست و تخطی برخی از متاخرین سنیان از تحریم اجتهاد باز آب رفته را به جوی بازنمی گرداند چرا که لا میز فی الأعدام.

در بین علما و مراجع سی چهل سال اخیر برخی بسیار اهل شعر و شاعری اند و حتی دیوان شعر دارند. از این دست عالمان شاعر می توان به امام خمینی، آیت الله بهجت، شیخ علی صافی و شیخ لطف الله صافی گلپایگانی،علامه حسن زاده ی آملی، آیت الله نوری همدانی و برخی دیگر اشاره کرد. شعر زیر از آیت الله مکارم شیرازی است که لفظا چندان لطفی ندارد و از لحاظ محتوا می تواند به مذاق برخی ها خوش آید:

افکارنیوز:

آرزوهای من (سروده ی آیت الله مکارم شیرازی)

بیمار عشق اویم و درمانم آرزوست
بر خوان لطف اویم و احسانم آرزوست
از هرچه غیر او است بریدیم مهر خویش
دیدار روى خسرو خوبانم آرزوست
از شرک و کفر خسته شدم اى خداى من
ره مانده اى ضعیفم و ایمانم آرزوست!
نورى چو آفتاب درخشان طلب کنم
ایمان بسان بوذر و سلمانم آرزوست!
تا چون مسیح سوى ملایک سفر کنم
یا چون خلیل نار و گلستانم آرزوست
یا از درخت نغمه توحید بشنوم
یا چون ذبیح، صحنه قربانم آرزوست
درد فراق مى کشدم اى مسیح لب!
بیمار عشق اویم و درمانم آرزوست
اى خضر پى خجسته، دستم به دامنت
راز بقا و چشمه حیوانم آرزوست
زین دیو و دد که چهره انسان گرفته اند
گشتم ملول، دیدن انسانم آرزوست
پیمان شکن نِیَم چه کنم یار بىوفاست
یارى صبور و بر سر پیمانم آرزوست
تسلیم ظلم و جور شدن شرط عقل نیست
عقل سلیم و حکمت لقمانم آرزوست
در راه دوست خنده مستانه، کافریست
قلب حزین و دیده گریانم آرزوست
«ناصر» درون سنگدلان جاى رحم نیست
لطف خدا و رحمت یزدانم آرزوست!

کد مطلب: 136742

سید عبدالله جعفری تهرانی

آیت الله جعفری تهرانی درگذشت

پنجشنبه ۲ شهريور ۱۳۹۱ ساعت ۱۶:۵۵

آیت الله سید عبدالله جعفری تهرانی از شاگردان علامه طباطبایی(ره) درگذشت.

 

به گزارش افکارنیوز به نقل از مشرق، آیت الله جعفری تهرانی تحصیلات حوزوی خود را در حوزه علمیه تهران آغاز کرد. وی از محضر اساتیدی چون آیت الله بروجردی، امام خمینی(ره)،محقق داماد، آیت الله گلپایگانی،آیت الله اراکی بهره جست و از شاگردان خاص علامه طباطبایی محسوب می شد.

 

آیت الله سید عبدالله جعفری تهرانی صبح امروز در سن ۹۰ سالگی در منزل شخصی خود در تهران در گذشت.

کد مطلب: 137455

معرفی کتاب/ خدای وهابیت

خدای وهابیت/ سید مجتبی عصیری/ قم/ نشر رشید/ ۱۳۹۱ش/ ۳۲۸ص.

توضیحی درباره ی کتاب:

ابن سینای من!!!

رتبه ی افکار "صائب" را چه می داند حسود؟
بهره ای از حُسن یوسف نیست چشم کور را

هر کسی نیم ساعت با من بنشیند یا ده دقیقه به حرف هایم گوش دهد و یا 5 دقیقه از دوستانم درباره ی من بپرسد و یا اینکه 2 دقیقه در کتابخانه ام جستجو کند می داند که من علاقه ی وافری به حکیم ابن سینا دارم و سخت شیفته ی اویم. امروز روز ابن سینا بود. از قبل از ظهر در ذهنم بود چون به خانه آمدم یک پست آبرودار درباره ی این حکیم نزیر النظیر و بلکه عدیم النظیر بنویسم ولی کارها طول کشید و الان آخر شب است که خسته و کوفته و خوشحال به خانه امده ام. ناراحتی ام از این است که چرا نشد چیزی در این رابطه بنویسم. لذا فقط خواستم در این پست یادی از این فیلسوف بزرگ شیعه مذهب بنمایم. کسی که فخر دانش و مایه ی غرور بشریت است و اگر قرار بود پس از انبیا و ائمه از بین علما و دانشمندان کسی در زمره ی انبیا و امامان قرار گیرد ابن سینا در صف نخستین جای داشت.

ابن سینا از بس عظمت دارد که حتی دشمنانش نیز موقع مذمت وی و فلسفه به گونه ای سخن رانده اند که او را در واقع مدح کرده اند:
دشمنان را در نظر دارم شکوه کوه قاف/ از گرانقدری سبک در هیچ میزان نیستم
کسی که اندکی از حکمت بداند و یکی از آثار پورسینا را در دست گیرد و تورقی کند خواه ناخواه او را خواهد ستود. اولین تحقیق مفصل و جدی من پیرامون این عارف و عالم ربانی بود. اثری که به قول عرب ها: ما زال مخطوطا. غرض اینکه عشق من به ابن سینا امروزی و جدید نیست و دیروزی و کهن است! اسم این وبلاگ مینا و زمردم هم برگرفته از یک شعر انوری است در مدح ابن سینا:

دیــده ی جــان بــوعلی ســیــنــا/ بــود از نـور مـعــرفــت بــیـنـا
ســـایــه ی آفـــتـاب حـــکـمــت او/ یافـت از مـشـرق و لـوشـینا
جــان مـوسـی صـفـات او روشـن / بـه تـجلی و شخص او سینا
ای ســفـیـه فـقـیـه نـام تــو کـی/ بــــاز دانــی زمــرد از میـنــا؟
در تــک چـاه جــهـل چـون مـانـی/ مسکنت روح قدس مسکینـا

دجال البصره!

امروز غروب پیش شیخ علی کورانی بودم. ایشان که از علمای مشهور لبنانی ساکن قم است از مشاهیر عرصه ی مهدویت پژوهی به شمار می رود و کتاب های بسیاری در این زمینه نوشته که عصر الظهور یکی از آنهاست. ایشان یک نسخه از کتابی را که دو ماه قبل نوشته بود به نام "دجال البصره" به من داد که ...

سایت شیخ علی کورانی: http://www.alameli.net/